Jestes w: Home > Medycyna > Nauka i sztuka oraz filozofia kręgarstwa

Nauka i sztuka oraz filozofia kręgarstwa

Addrew Taylor Stilla i szkoły chiropraktyków w 1895 r. przez Daniela Davida Palmera, który choć był tylko kupcem, to wiele lat swego życia poświęcił na studiowanie budowy kręgosłupa i jego patologii. W swojej książce „Sience and art and philosophy of ohiropractic” (Nauka i sztuka oraz filozofia kręgarstwa) bardzo ciekawie pisze o powiązaniach fizjologicznych całego organizmu z systemem nerwowym, wskazując, że kręgarstwo nie jest mechaniczną sztuką nastawiania kości, lecz wymaga ono głębszej znajomości anatomii człowieka. Palmer zrozumiał bardzo szybko, że funkcjonalność całego organizmu człowieka jest związana z „wrodzoną inteligencją” (to określenie Palmera) lub inaczej mówiąc – siłą witalną. Ta siła rozchodzi się od mózgu po całym ciele za pośrednictwem nerwów.

Przy dyslokacji kręgów dochodzi do zaburzenia w przepływie tej siły, poprzez ucisk, co z czasem może dopro-wadzić do kalectwa. Nastawienie kręgów pozwala na przywrócenie jej swobodnego przepływu do narządów wew-nętrznych.

Daniel Palmer w swojej szkole chiropraktyki wyuczył tej sztuki wielu uczniów, a niektórzy z nich zostali znanymi lekarzami-kręgarzami.

Dzięki Palmerowi chiropraktyka w Stanach Zjedno-czonych rozwijała się dużo szybciej niż w innych krajach. W latach pięćdziesiątych już ok. 13 tysięcy chiropraktyków było zarejestrowanych w USA.

W Europie praktyki nastawiania kręgosłupa przez lata pozostawały w rękach terapeutów ludowych, którzy czynili to z różnym skutkiem.

Comments are closed.