Jestes w: Home > Medycyna > ŁUSZCZYCA I DIETA

ŁUSZCZYCA I DIETA

Leczenie łuszczycy trwa zawsze dość długo, bo leczyć trzeba przede wszystkim – właściwym żywieniem. „Test” na takie żywienie jest bardzo prosty: z ołówkiem w ręku zapisujemy każdy artykuł spożywczy, który w ciągu miesiąca znalazł się na naszym stole. Powinno ich być najmniej 60, przy czym więcej niż połowa surowych. Nie bójmy się w podobnym wypadku jadać surowo tych jarzyn, które nie wiadomo dlaczego jada się zawsze gotowane: burak czerwony, szpinak, seler, biała kapusta. Dodając do nich chrzanu, pieprzu lub papryki, miodu lub śmietany możemy je w ilościach niewielkich stale dołączać do naszego codziennego wyżywienia, oczywiście, zmieniając pozycje z tej listy w miarę tego, jak się będzie zmieniało zaopatrzenie rynku.

Najpotrzebniejsza w leczeniu łuszczycy jest witamina B2, którą znajdujemy w brukwi, cebuli surowej, grochach, kapustach, marchwi surowej, świeżych ogórkach, czarnych jagodach, cytrynie ze skórką, jabłkach, jeżynach, morelach suszonych, pomarańczach, poziomkach, śliwkach, wiśniach, winogronach białych, truskawkach, w pieczywie pszennym, razowym, w baraninie, cielęcinie, świeżych rybach morskich, w tranie, jajku surowym, drożdżach i miodzie.

Dość często okazuje się, że pacjent nie może jeść wielu z wyżej wymienionych artykułów, bo mu one szkodzą, a więc „rozsadzają”, powodują wzdęcia, a nawet boleści. Trzeba wtedy sypać do tych potraw kminek, majeranek, pieprz lub jeszcze inne przyprawy trawienne, gdyż chodzi tu nie tylko o trawienie, ale i o przyswojenie witaminy B2.

Ponadto konieczne jest doprowadzenie do codziennego wypróżnienia, stosując Cholegran lub Normogran 2 razy dziennie łyżeczkę przed jedzeniem. To wszystko co podano powyżej pomaga na łuszczycę, uzupełniając brak witamin w organizmie.

Comments are closed.