Jestes w: Home > Medycyna > Leczenie propolisem

Leczenie propolisem

W ciągu ostatnich trzydziestu lat zawrotną karierę na świecie zrobił kit pszczeli zwany propolisem, co z greckiego oznacza „przedmurze miasta”. Kit służy w ulu do uszczelniania szpar i zbędnych otworów oraz utrzymania czystości i sterylności, gdyż posiada silne właściwości bakteriobójcze, a tym samym zabezpiecza ul przed inwazją bakterii, wirusów i grzybów.

Dla pszczół propolis jest też swego rodzaju bronią przed różnymi intruzami. Np. gdy do ula wtargnie mysz lub owad, to po zażądleniu go, pszczoły budują wokół zwłok kokon z propolisu, który z czasem ulega całkowitej mumifikacji. Tajemnicę tę odkryto w starożytnym Egipcie i wyko-rzystywano do balsamowania zwłok.

Wytwarzanie kitu przez pszczoły jest zajęciem wielce pracochłonnym, gdyż potrzebna jest do tego żywica znajdująca się w szparach kory drzew szpilkowych oraz na pączkach takich drzew liściastych, jak: brzoza, topola, kasztanowiec. „Żeby zebrać żywicę z kory pnia czy gałęzi, pszczoła chwyta ją dolnymi żuchwami i wyciąga. Tworząca się nić urywa się od podstawowej masy żywicy. Wówczas pazurkami drugiej pary nóżek pszczoła zdejmuje nić z żuchwy i składa żwicę w koszyczku pyłkowym, a następnie śliniąc nadaje jej kształt bryłki. Po każdorazowym oddzieleniu nici pszczoła wzlatuje, wykonuje krótki lot i w ciągu kilku minut wraca na poprzednie miejsce w celu kontynuowania zbioru żywicy” – tak wygląda produkowanie kitu w relacji „Encyklopedii” z 1959 roku autorstwa A.I. Roota, E.R. Roota i H.H. Roota. Dalsza część pracy nad obróbką kitu jest już wykonywana w ulu.

W zależności od tego, skąd pochodzą składniki propolisu, uzależniona jest jego jakość i skład. Zdaniem naukowców, apiterapeutów z ZSRR, najcenniejszy jest propolis z topoli, brzozy i sosny. Przeciętnie kit zawiera ok. 40 proc. żywicy, 17 proc. wosku pszczelego, 6 proc. wosku roślinnego, 14 proc. substancji lotnych, 10 proc. substancji garbnikowatych, 14 proc. domieszek mechanicznych, a także związki o silnej aktywności biologicznej, jak: glawanoidy, sterole, sterydy, kwasy aromatyczne, no i bardzo cenne makro- i mikroelementy: żelazo, magnez, cynk, kobalt, mangan, miedź.

Dodaj Komentarz

You must be logged in to post a comment.