Jestes w: Home > Medycyna > Kuracja głodówkowa

Kuracja głodówkowa

W Europie kuracją głodówkową zainteresowano się bliżej na przełomie XVI i XVII wieku. Wówczas dr R. Hofman wydał książkę pt. „Opis znakomitych wyników osiągniętych we wszystkich chorobach dzięki głodowaniu”, a jego kolega po fachu dr A. Mayer publicznie ogłosił, że „głodowanie jest¦ najbardziej skutecznym sposobem leczenia wszelkich chorób”. Zainteresowanie tą kuracją na dużą skalę przyniósł dopiero wiek XIX i zarówno w Europie, jak i Ameryce rozpoczęto naukowe badania, z których jednoznacznie wynikało, że GŁÓD LECZY, ODMŁADZA I PRZEDŁUŻA ŻYCIE!

Wiedziała o tym dobrze słynna z piękności cesarzowa austriacka, żona Franciszka Józefa, która od najmłodszych lat „nie dojadała” oraz jeden dzień w tygodniu pościła. Dzięki temu ponoć jeszcze jako sześćdziesięcioletnia kobieta, zamordowana przez zamachowca, nawet na stole operacyjnym czarowała pięknem swego ciała.

Warto też w tym miejscu opowiedzieć o Hunzach. Otóż jest w Himalajach maleńki kraj Dardistan, którego mieszkańcy Hunzowie nie znają żadnych chorób, a na dodatek przeciętna ich wieku wynosi 90-100 lat, a wielu dożywa do 120 lat i więcej. Hunzami zainteresowali się lekarze, fizjolodzy, biolodzy i przeprowadzili w Dardistanie badania. Okazało się, że Hunzowie są wierni bardzo starym tradycjom żywieniowym polegającym na odżywianiu się surowymi jarzynami i korzeniami, które bardzo rzadko są gotowane. Oprócz tego przeprowadzają systematycznie okresowe głodówki w okresie przednówka. Zdaniem badaczy tajemnica długowieczności i dobrego zdrowia Hunzów ma ścisły związek z głodówkami.

Wiek XX zaowocował na świecie szeregiem publikacji naukowych omawiających dobroczynne skutki świadomego głodowania. Zaczęły też powstawać sanatoria i kliniki, w których kuracja głodówkowa była jedną z głównych metod leczenia. Również w Polsce była przed wojną znana lecznica doktora Apolinarego Tarnawskiego z Kosowa, która słynęła ze stosowania postów i diety jarskiej.

Comments are closed.