Jestes w: Home > Medycyna > GDY DOKUCZA TARCZYCA CZ. II

GDY DOKUCZA TARCZYCA CZ. II

Niedoczynność tarczycy, tzw. obrzęk śluzowaty, może być spowodowana zanikiem tarczycy po przebyciu zapalenia gruczołu tarczycowego, podawaniem metylotiouracylu w zbyt dużych dawkach, zabiegiem operacyjnym i zaburzeniami wydzielania wewnętrznego. Niedobór tyroksyny prowadzi do odkładania się w tkance podskórnej substancji śluzowatej i powoduje obniżenie się podstawowej przemiany materii i czynności wszystkich narządów ustroju. Niedoczynność tarczycy występuje także częściej u kobiet niż u mężczyzn.

Chorzy są senni, apatyczni, mają uczucie zimna. Mówią i poruszają się wolno. Skóra jest sucha, zimna i obrzękła. Obrzękła twarz jest okrągła i ma wygląd księżycowaty, pozbawiony wyrazu. Powiększony język ma odciski zębów na brzegach. Włosy – szczególnie brwi, wypadają. Tętno jest zwolnione, obniżone, podobnie jak ciśnienie tętnicze krwi, a serce ma powiększone wymiary wskutek odkładania się w nim substancji śluzowatych. Kobiety nie miesiączkują. Podwyższony jest procent cholesterolu we krwi (ponad 200 mg). Choroba jest uleczalna. Leczy się ją podając 3 razy dziennie thyroideum w drażetkach po 0,2 mg. W miarę ustępowania schorzenia dawkę się zmniejsza. Istnieje jeszcze schorzenie zwane wolem nagminnym. Przyczyną jego jest brak jodu w wodzie i w pokarmach. Można wówczas podawać 5 procentowy roztwór Lugola, a zapobiegawczo dodawać należy do spożywanej soli 10 mg jodku potasowego na 1 kg soli.

Leczenie wszystkich schorzeń tarczycy musi być oczywiście indywidualne, prowadzone przez lekarza. Ale z podanych wyżej informacji zainteresowani Czytelnicy będą mogli w przybliżeniu określić rodzaj swojego stanu chorobowego i udać się do właściwego specjalisty. To bardzo ważne.

Comments are closed.