Jestes w: Home > Medycyna > Diagnoza na podstawie oka

Diagnoza na podstawie oka

Najważniejsze jednak w tym wszystkim są oczy, które nie bez powodu Tybetańczycy nazwali „oknami wiodącymi w głąb ciała”.

Kapłan EL AKS opisał dokładnie oko i narysował jego mapę na 2 papirusach, które są do dziś przechowywane w bibliotece babilońskiej, lecz zapomniano o jego metodzie. Dopiero w roku 1880 dokonano ponownie jej odkrycia, a stało się to za przyczyną Węgra, Ignaca von Peczely. Kilkunastoletni Ignac wędrując po lesie znalazł gniazdo sowie i doszło do szamotaniny między nim a ptakiem. W trakcie tego została złamana nóżka sowy i w tym momencie Peczely zobaczył, jak na tęczówce oka ptaka pojawił się czarny, pionowy pasek. Odkrycie to zrobiło na nim duże wrażenie i gdy został lekarzem, poświęcił się obserwacjom zmian, jakie zachodziły w tęczówkach jego chorych. Stwierdził wówczas, że każdej części ciała lub narządowi odpowiada fragment tęczówki.

Niezależnie od węgierskiego lekarza, szwedzki pastor, Niels Liljequist, w 1897 roku opublikował dzieło pt. „Diagnoza na podstawie oka”, składające się nie tylko z czarnobiałych, ale i kolorowych rysunków tęczówki prawego i lewego oka. Jako pierwszy też zwrócił uwagę na barwę oka, która z czasem miała mieć decydujące znaczenie dla diagnozy. Dzieło to spotkało się z dużym zainteresowaniem nie tylko w Europie i od tego czasu irydologia zaczęła się rozwijać. Irydologia, zwana też irydotroniką lub irysdiagno- zą, stała się przedmiotem badań i dociekań uczonych na całym świecie. W Związku Radzieckim badania nad tęczówką oka prowadzone są w kilku ośrodkach naukowych: w Instytucie Klinicznej Medycyny Eksperymentalnej w Nowosybirsku, w Instytucie Fizyki w Baku, na Uniwersytecie Moskiewskim. Sporymi osiągnięciami mogą pochwalić się też Bułgarzy.

Comments are closed.