Jestes w: Home > Medycyna > BUKWICA

BUKWICA

Bukwica jest pospolitą rośliną wieloletnią z rodziny wargowycl (Labiatae), ma prostą łodygę wysokości 30-80 cm, naprzemianległe. karbowane i bezogonkowe liście. W ich kątach znajdują się kwiaty lub łodyżki kwiatowe. Ilość kwiatów okółkowych zwiększa się ku górze przechodząc w różową wiechę z odcieniem fioletowym. Rośnie przeważnie pojedynczo, a jeśli gromadnie to w dużym rozproszeniu. Występuje na ziemi dobrej, próchniczej i wilgotnej, na skraju bagien, w rowach, zaroślach, na łąkach i w lasach. Kwitnie od czerwca do września, a zbiór surowca – liści, kwiatów i korzeni – zaczyna się już w kwietniu. Świeże ziele ma ma nieprzyjemny zapach, w smaku jest cierpkie i gorzkie, wysuszone traci przykrą woń. Wysuszoną i zmieloną bukwicę należy przechowywać w miejscu ciemnym, bowiem na słońcu płowieje i traci wiele ze swych właściwości leczniczych. Korzenie zbiera się w październiku i listopadzie. Bukwica zawiera olejek eteryczny, garbniki (do 12 proc.), związki aminowe jak betaina, stachydryna, betonicyna, turycyna, kwas kawowy, gorycz, cholinę, sole mineralne, ślady alkaloidów, wit, C,

Na użytek wewnętrzny. Oczyszcza drogi oddechowe, leczy błonę śluzową żołądka i jelit, hamuje biegunkę, wstrzymuje utratę wody, a zatem i soli mineralnych, pobudza apetyt, zapobiega małym krwawieniom wewnętrznym z uszkodzonych kapilarów w przewodzie pokarmowym, działa przeciwbak- teryjnie, w tym również wobec szczepów antybiotykoodpornych, niszczy bakterie i ich toksyny, działa przeciwzapalnie na jelita, dwunastnicę i żołądek, zwiększa krzepliwość krwi, ma właściwości wymiotne i przeciwnowotworowe (korzeń), przeciwartretyczne i przeciwreumatyczne, wzmacnia osłabiony układ nerwowy, działa wy- krztuśnie i przeciwgorączkowo, reguluje schorzenia kobiece.

Na użytek zewnętrzny. Działa przeciwgnilnie, przyspiesza regenerację naskórka, goi rany, niszczy bakterie i wirusy, odkaża miejscowo i hamuje krwawienie, gdyż koaguluje krew.

Comments are closed.