Jestes w: Home > Medycyna > APITERAPIA – LECZENIE MIODEM, PROPOLISEM, PSZCZELIM PYŁKIEM, MLECZKIEM I… JADEM!

APITERAPIA – LECZENIE MIODEM, PROPOLISEM, PSZCZELIM PYŁKIEM, MLECZKIEM I… JADEM!

Żaden z darów natury nie ma na swoim koncie tak bogatej literatury w różnych językach świata, jak właśnie miód. Jego zalety sławiono przed tysiącami lat i już ok. 20 tysięcy lat temu na ścianach groty skalnej koło dzisiejszej Walencji, w Hiszpanii, namalowano rysunek człowieka wybierającego miód z dziupli do bukłaka. Starożytni Hebrajczycy uważali za najszczęśliwszą krainę, która „płynie mle- kim i miodem” i od nich przywędrowało to powiedzenie chętnie używane do dziś.

W Egipcie wierzono, że pierwsza pszczoła wyfrunęła z rogów świętego byka Apisa i stąd pochodzi jej łacińska nazwa Apis mellifica. Starożytny Egipt bardzo sobie cenił złocisty produkt pszczół, który był nie tylko chętnie jadany, ale głównie służył do opatrywania ran i balsamowania zwłok. Z papirusów wynika też, że miód wchodził w skład 116 różnych leków. Słynna egipska królowa Kleopatra dla pielęgnacji swojej urody często zażywała kąpieli w oślim mleku i miodzie.

Miód uważano wówczas niemal za „eliksir życia”. Ojciec medycyny Hipokrates zachwalał miód jako doskonały środek na długowieczność (sam przeżył ponad 100 lat) i leczył nim rany, zakażenia, podawał w chorobach wątroby i przy stanach gorączkowych.

Z kolei Mahomet zakazał picia wina swoim uczniom, a za to zalecał im używanie miodu. Arabowie włączyli miód do swego codziennego jadłospisu. Podobnie uczynili mieszkańcy obu Ameryk, a już szczególnie czcili miód Aztekowie. W niektórych częściach świata pszczoły traktuje się jako święte. Tak uważają pierwotni mieszkańcy Australii, Aborygeni, a w Afryce wizerunek pszczoły można spotkać na różnych totemach.

Dodaj Komentarz

You must be logged in to post a comment.